Dayan be gönlüm!. Bîçâre değilsin Yaradan sana yâr. Kimsesiz değilsin, yanında "Kimsesizler kimsesi" var! Biliyorum! Sığmazsın hiç bir yere bu sevdayla, dünya sana dar! Ama dayan gönlüm! Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var!.

Hayırsız çocuk yoktur!

Edep Ya Hu kitabının yazarı Siraceddin Önlüer hocamız, siz değerli okuyucularımız için çocukların İslam’a göre nasıl yetiştirilmesi gerektiğini yazdı.

Her şeyden önce çocuklar, Allah tarafından ana-babaya verilen birer emanettirler. Emanet, korunması için birilerine bırakılan maddi ve manevi haklar demektir. Emanet, yaratılanların, Yaratıcıdan aldıkları her türlü sorumluluk ve değerlerdir. Çocuklar da bize verilmiş birer emanettir. Allah Teâlâ; müminlerin özelliklerini sayarken şöyle buyurmaktadır:

“Müminler, emanetini gözeten ve sözlerini yerine getirenlerdir.” (Muminun 23/8) Böylelikle, mümin olmayı emanete, emaneti de mümin olmaya bağlayarak, bu iki unsuru birbirinden ayrılmaz kılmaktadır. Hz. Peygamber de [sallallâhu aleyhi ve sellem] emanetle ilgili olarak, “Sana emanet bırakanın emanetini geri ver. Sana ihanet edene ihanet etme” (Ebû Davud, Büyu, 81) buyurmuştur.

Verilen bu emanetleri en iyi şekilde terbiye etmek ve yetiştirmek görevi de ana-babaya verilmiştir. Yüce Allah, bu çocukların geleceklerini bizim elimize vermiştir. Çocuğun geleceğine yön veren, anne ve babasıdır. Resûl-ı Ekrem’in [sallallâhu aleyhi ve sellem] beyanına göre “Bütün çocuklar, İslam fıtratı üzere doğarlar, onları bu yoldan çeviren ise anne ve babalarıdır.” (Buhârî, Cenaiz 80, 93; Müslim, Kader, 6; Ebû Davud, Sünnet, 17)

Kalpleri temiz, kıymetli birer cevherdirler. Her türlü şekil ve suretten arındırılmış, bütün yazı ve şekillerden uzaktırlar. Fakat nakşedilmeye, verileni almaya müsaittirler. Hayra da şerre de alıştırmaya elverişlidirler. Mum gibi her şekli alabilirler. Temiz bir toprak gibidirler, hangi tohum atılırsa, büyür. İyilik tohumu ekilirse ve iyi şeyler öğretilirse, o şekilde yetişir ve büyür. Böylece hem dünyada hem de ahirette mesut ve bahtiyar olurlar. Bu durumda annesi ve babası sevabında ortak olur. Şayet fesat tohumu atılırsa, helak olur. Hem kendisine hem de çevresine zarar verir. Annesi ve babası da günahına ortak olur. Oysa Cenâb-ı Hak, “Kendinizi ve çoluk çocuğunuzu ateşten koruyunuz” (Tahrim 66/6) buyurmaktadır. Çocuğu cehennem ateşinden kurtarmak, dünya ateşinden korumaktan daha mühimdir. Ana-baba evladını, dünyadaki ateşten ve sıkıntılardan muhafaza ettiği gibi, aynı şekilde ahiretteki cehennem ateşinden de korumalıdır. Çocuğu korumak; onu terbiye etmek, güzel ahlâkı öğretmek ve kötü arkadaşlardan korumakla mümkün olur. Çünkü bütün kötülüklerin başı, kötü arkadaşlardır.

İlk iş…

Henüz yeni doğan çocuğun kulağına ezan okumanın sünnet olmasında, derin hikmetler vardır. Bu, belki telkin ve terbiyede ilk merhaledir.

Çocuğa daha küçük yaşlarda yavaş yavaş birtakım dinî telkinler yapılmalıdır. Allah ve Peygamber sevgisi çeşitli vesilelerle kalbine yerleştirilmelidir. Bunun için din ve imanla ilgili meseleler ezberletilebilir.

Daha 5-6 yaşından itibaren Kur’ân-i Kerim öğretilmeye başlanmalı, bazı sureler ezberletilmelidir. 7 yaşından itibaren dinin farzları öğretilmeli, tatbikine gidilmeli. Bunun başında namaz gelir. Ayrıca Resûlullah Efendimizin mübarek hayatını, Ehl-i beyti, ashab-ı kiramı, dört mezhep imamlarını, diğer din ve tasavvuf büyüklerin hayatlarını, onların İslâmiyet’i ne kadar güzel yaşadıklarını, bu sebeple huzurlu ve mutlu olduklarını öğretmelidir. Zira bunlar, hayat boyunca çocuğun ruhunda derin izler bırakır.

Bütün bunları, onların anlayabileceği bir dil ve güzel bir üslupla izah etmelidir. Onları sıkmadan, zorlamadan, soğutmadan ve bıktırmadan anlatmalıdır. Sevdirerek, beğendirerek, güzel göstererek öğretmelidir.

Çocuk, güzel ve iyi işler yaptığı zaman hediyeler almak suretiyle onu sevindirmeli, bundan dolayı onu insanlar arasında övmelidir. Şayet bazen hoşa gitmeyen şeyler yaparsa, onu görmemezlikten gelmeli, onun hayâ perdesini yırtmamalıdır. Aksi halde, nasıl olsa bu kötü işim ortaya çıktı diye, ondan sonra o kötü işi yapmaktan çekinmez hale gelir. Eğer o işi ikinci defa yaparsa, gizlice onu uyarmalı, dolaylı yoldan, yaptığı işin kötü bir şey olduğunu ona anlatmalıdır. Onu kötü bir huydan men ederken, doğrudan doğruya ve tahkir şeklinde davranmamalı. Şefkatle yanaşmalıdır.

Çocuğu eğitmek, ihmal edilmeyecek kadar önemli ve ciddi bir iştir. Çocuk eğitiminin en önemli püf noktası ve en kestirme yolu, onlara iyi birer örnek model olmaktır. Örnek olmadan, çocuklardan örnek olmasını istemek, elbette ki doğru bir davranış değildir. Ailenin İslâmî bir hayat yaşaması, çocuğun yetişmesinde en tesirli unsurdur. Zira çocuk için ilk ve en önemli mektep ailedir. Bu durumda ailelere büyük görev düşmektedir. Aileleri çok bilgili olduğu halde, ilgisizlik ya da güzel örnek olamama sebebiyle iyi yetiştirilememiş çocukların sayısı hiç de az değildir. Tabii bunun en önemli sebebi, sağlam temeller üzerine kurulmayan ailelerdir.

Ahlâksızlığın zirve yaptığı çağımızda, her ebeveynin iyi düşünmesi ve üzerine düşen sorumluluğu ihmal etmeden, aksatmadan yerine getirmesi gerekmektedir. Bilindiği gibi ahlâk eğitiminin esasını, ahlâk kurallarını öğretmek oluşturmaktadır. Ahlâk eğitiminin amacı, bireyi ve toplumu kötü ahlâktan korumak ve kurtarmak, bunun yanında iyi ahlâkla donatmak ve devamını sağlamaktır.

Bunun için de çocuğa ahlâkî ve ahlâkî olmayan özellikler hakkında doğru bilgiler verilmeli, sağlam kanaatler oluşturulmalıdır. Özellikle çocukta, iyiyi kötüden ayırma hassasları ortaya çıkmaya başladığı zaman, onu kontrol altında tutmak gerekir. Bu çağda, çocuğa, terbiyesi hususunda yardımcı olmalı ve bunu asla ihmal etmemelidir.

Çocuğun hareket tarzı üzerinde arkadaşın önemli tesiri bellidir. İyi örnek olabilecek çocuklarla gezmeli, oynamalı. Çünkü iyi ve ahlâklı bir arkadaş; ana-baba, öğretmen kadar hatta daha fazla tesir bırakır.

Dinde terbiye bu şekilde olur. Dövmekle, sövmekle, işkence etmekle terbiye gerçekleşmez. Bu gibi şeyler, onu terbiye etmek yerine onu ya aptallaştırır ya da korkunç bir adam haline getirerek isyan etmesine sebep olur.

Çocuk masumdur, günahsızdır. Hayırsız çocuk yoktur, ancak ebeveynler hayırsız olabilir. Allah hayırlı ana-baba versin bütün çocuklara…

Siraceddin ÖNLÜER kaynak serhaber.com

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Etiket Bulutu

%d blogcu bunu beğendi: